Salı, Haziran 29, 2010

Obezite Cerrahisi Sonrasında Hangi Vitaminlere Gerçekten İhtiyacım Var?


Kilo kaybı ameliyatlarından sonra çoğu insanın benimsemek zorunda olduğu yeni alışkanlık, her gün vitamin almaktır. “Gerçekte ne almam gerekir?” sorusunu cevaplarken ilk ve en önemli cevap şudur: “Doktorunuz ne öneriyorsa onu alın”...

Sürecin bir yerinde doktorunuz muhtemelen size prosedürünüze dayalı olarak ameliyattan sonra almanız gereken vitaminlerin bir listesini vermiştir. Ayrıca doktorunuz laboratuar sonuçlarınıza baktığında sadece sizin için çok özel önerilerde bulunabilir.
Genel olarak söylemek gerekirse ameliyattan sonra takviye almanın üç nedeni vardır;
1- Daha az gıda alsanız bile yeterli vitamin ve mineral aldığınızdan emin olmak için 2- Prosedürünüzden dolayı daha büyük bir riski bulunan yetersizlikleri önlemeye yardımcı olmak için 3- Bazı durumlarda beslenme yetersizliğinin tedavisi için
Ameliyattan sonra alınan takviyelerin en yaygın türleri multivitaminler, kalsiyum, B12 vitamini ve demirdir.
Multivitaminler
Bir obezite ameliyatı geçirdiğinizde, hangi prosedür uygulanmış olursa olsun kilo vermenizin temel bir nedeni daha az yemenizdir. Kişiler daha az yediklerinde, her gün gerekli olan vitamin ve minarellerin herbirini elde etmeleri güçtür – gerçek şudur ki insanların çoğu, istedikleri kadar yemek yeseler bile bunu yapamazlar.
2008 yılında, 210 ameliyat geçirmiş hastayı iki yıl izleyerek yedikleri besinleri Dietary Referance Intake (DRI) (Önerilen diyet miktarı) ile karşılaştıran bir çalışma yapılmıştır. Ameliyattan sonra daha iyi yeme eğiliminde olan hastaların bile A vitamini, C vitamini, kalsiyum, demir, B1, B3, B6, folat, biotin ya da pantotenik asitin (B5) minimum miktarını bile alamadığı ortaya çıkarılmıştır.
Almanız gereken multivitamin türü geçirdiğiniz ameliyat tipine göre farklılık gösterebilir ve çoğu hastadan tüm vitaminlerin günlük değerlerinin yüzde 100’ü ile ufak miktarlarda mineralleri içeren birşeyler almaları istenir. Bir multivitaminin kalsiyum, magnezyum ve potasyum gibi minerallerin günlük değerlerini içerme olasılığı çok düşüktür. Kendilerini “komple” olarak niteleyen ürünler, aslında tüm vitamin ve mineralleri sağlamayabilir, bu nedenle etiketleri dikkatlice okumak gerekmektedir.
Kalsiyum
Mayo Klinik’ten doktorlar, yakın zamanlarda geçmiş 20 yılda obezite ameliyat yaptırmış olan 97 hastayı incelemişlerdir. Bu hastaların 21’inde, toplam olarak 31 adet kırık olgusu bulmuşlardır – bu, genel popülasyonun kırık riskinin iki katından fazladır. Kırıkların çoğu ameliyattan sonra ortalama yedi yılda, öncelikli lokasyon olarak el ve ayaklarda oluşmuştur. Diğer kırık bölgeleri kalça, omurga ve üst koldur.
Kemik kaybı tüm obezite ameliyat türlerinden sonra mevcut bir risk olup, yeterli miktarda kalsiyum almak kemik kaybının önlenmesinin önemli bir parçasıdır. American Society for Metabolic and Bariatric Surgery’nin obezite ameliyatlarından sonra önerdiği kalsiyum alımı aşağıdaki gibidir:
· Ayarlanabilir Mide Bandı (Kelepçe): 1.500 mg kalsiyum
· Gastrik Bypass: 1.500 - 1.800 mg kalsiyum sitrat
· Duodenal Switch: 1.800 - 2.400 mg kalsiyum sitrat
B12 Vitamini
B12’nin emilimi için mide çok önemlidir. Bunun nedeni, mide asitinin kandan B12 salınmasına yardımcı olması ve mide tarafından üretilen bir diğer madde olan intrinsek faktörün B12 emilimi için gerekli olmasıdır.
Gastric Bypass ve Tüp Mide gibi obezite cerrahi prosedürleri, B12 emilimini daha zor hale getirmektedir. Sıklıkla, bu prosedürleri yaptıran kişilerin enjeksiyon, burun spreyi ya da dil altı tablet olarak ilave B12 alması gerekmektedir.
Demir
Düşük demir ya da demir yetmezliği anemisi, bir obezite cerrahisi komplikasyonu olabilir, ancak özellikle gastric bypass’tan sonra yaygındır.
Gastrik bypass’tan sonra demir düzeylerini sürdürmek daha zordur, çünkü demirin emildiği başlıca bölge olan oniki parmak barsağı bypass edilmiştir. Pek çok doktor hastaların, yetmezlik gelişmesine karşı korunmak üzere önleyici olarak demir almalarını önermektedir.
Diğer Besinler
Beslenme ile ilgili laboratuar sonuçlarınıza ve programlarınızın özgün konularına bağlı olarak diğer besinleri almanız istenebilir. Bazı yaygın besinler D vitamini, Tiamin (B1) ve protein takviyelerini içerir ancak başkaları da söz konusu olabilir. Burada doktorunuzun tavsiyesi dikkate alınmalıdır.
Sonuç
Son bir öneri: vitaminlerinizi almazsanız işe yaramazlar. Birçok kişi ne almaları gerektiği ile aşırı ilgilenir, ancak gerekli besinleri günlük bazda almakta iyi bir iş çıkarmazlar. Ayrıca ameliyattan bir ya da iki yıl sonrasına kadar vitaminlerini almak, pek de yaygın olmayan bir şey değildir ancak, zamanla bırakabilmektedirler.
Beslenme yetersizliklerinin çoğunu önlemek, tedavi etmekten daha kolaydır ve bir kez ameliyat oldunuz mu bir problem oluşma riski hiçbir zaman kaybolmaz.
Temel beslenme programınıza bağlı kalmak, hem sağlığınızı hem de başarınızı sağlamaya yardımcı olacaktır.

Doç. Dr. Halil Coşkun

Pazar, Nisan 18, 2010

Mide Bandı Ameliyatının Uzun Dönem Sonuçlarının Değerlendirilmesi

Obezite tedavisinde bugün için en fazla tercih edilen yöntemlerden birisi (avrupa, avusturalya ve amerika) Laparoskopik Mide Bandı ameliyatıdır. Şuana kadar tüm dünyada yaklaşık 500.000’nin üzerinde hastaya uygulama yapıldığı tahmin edilmektedir. Bu ameliyatın uzun dönem sonuçları aşağıda detaylıca sunulmaktadır;

Favretti ve ark. tarafından (Laparoscopic adjustable gastric banding in 1,791 consecutive obese patients: 12-year results. Favretti F, Segato G, Ashton D et al. Obes Surg. 2007)1993 ve 2005 yılları arasında 1791 hastaya laparoskopik mide bandı ameliyatı uygulanmıştır. Hastaların %75.1’i kadın, %24.9’u erkek; ortlama yaş 38.7+10.9 yıl, ortalama ağırlık 127.7+24.3 kg, ortalama VKİ 46.2+7.7 kg/m2 tespitedilmiştir. Hastaların %91’i 12 yıl sure ile takip edilmiştir. Hastaların 125’ine öncelikle BioEnterics Intragastrik Balon (Mide Balonu) uygulaması yapılarak belli oranda kilo kaybı sağlandıktan sonar Mide Bandı uygulanmıştır. Ameliyata bağlı major komplikasyon oranı % 0.05-5.9, minor komplikasyon oranı % 0.5-11.2 dir. Hiç bir hastada ameliyata bağlı mortalite (ölüm) gelişmemiştir. Hastaların 10 yıllık takiplerinde kilo kaybı 101.4+27.1 kg (ortalama 26.3 kg), VKİ kaybı 37.7+9.1 kg/m2 (ortalama 8.5 kg/m2), fazla kilo kaybı yüzdesi %38.5+27.9 dir. Tip 2 diyabeti olan hastaların %36.2’sinde, hipertansiyonu olan hastaların %60.6’sında gerileme ve tedavi olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmada yaşam beklentisi üzerine yapılan istatistiksal analizde Mide Bandı takılan hastalarda, takılmayanlara göre daha uzun süreli yaşam tespit edilmiştir.

Mittermair ve ark. (Results and Complications after Swedish Adjustable Gastric Banding-10 Years Experience.Mittermair RP, Obermüller S, Perathoner A et al. Obes Surg. 2009)yapmış oldukları değerlendirmede ise Laparoskopik Mide Bandı uygulanan 785 hastayı 10 yıl boyunca takip etme imkanı bulmuşlardır. Hastalar ilk 1 yıl içerisinde ortalama 26 kg kayıp gösterirken, 8. yılın sonunda bu kilo kaybı ortalama 40.5 kg olmuştur. Kaybedilen fazla kilo kaybı yüzdesi %65.5 olarak tespit edilmiştir. Hiç bir hastada ameliyata bağlı mortalite (ölüm) gelişmemiştir.

Sonuç olarak; Laparoskopik Mide Bandı ameliyatı uygulaması kolay, hastanede yatış süresi kısa ve uzun dönemde kalıcı kilo kaybı sağlayan bir yöntemdir. Bu uygulamada hasta uyumu son derece önemlidir, band ile ilgili bir problem gelişmediği taktirde bandın çıkartılması gerekmemektedir.

Hasta Sayısı

İzlem

Fazla Kilo Kaybı Yüzdesi

Favretti ve ark.

1791

12 yıl

%38.5+27.9

Zehetner J ve ark.

190

6 yıl

%50

Toouli J ve ark.

481

5 yıl

%49.8

Miller K ve ark.

158

4 yıl

%54.7

Zinzindohoue F ve ark.

500

3 yıl

%54.8



Doç. Dr. Halil Coşkun

Mide Balonu Uygulamasında Başarıyı Artırmanın Yolları ve Bilinmesi Gerekenler

Mide Balonu uygulaması obezite tedavisinde 2000’li yılların başlarından itibaren başarılı bir şekilde yaygın olarak uygulanmaya başlamış ve gittikçe popülerlik kazanan endoskopik bir yöntemdir.

Ancak bu uygulamanın bir cerrahi yöntem olmadığını (mide bandı, gastric bypass gibi) ve obezitenin geçici tedavisinde kullanıldığını bilmemiz gerekmektedir.

Peki kimlere uygulamalıyız ve başarıyı artırmak için neler yapmalıyız?

Bilimsel verileri incelediğimizde özellikle 2 temel alanda kullanımı önem kazanmaktadır;

1. Çok yüksek kilolu (süper morbid obez, VKİ>50 kg/m2) kişilerde, cerrahi tedavi öncesi ameliyat ve anestezi riskini düşürmek amacıyla,

2. Diyet, egzersiz, ilaç gibi tedavilere rağmen kilo kaybedemeyen veya kaybedip tekrar geri kilo alan ve aynı zamanda cerrahi tedavi sınırları içinde olmayan (yada cerrahi tedavi düşünmeyen), VKİ 27-35 kg/m2 arasında olan kişilerde kullanılmaktadır.

Yukarıdaki hasta grubunda uygulama verileri incelendiğinde elde edilen sonuçlar şu şekildedir;

VKİ>50 kg/m2 nin üzerindeki süper morbid obez hastalarda mide balonu uygulaması sonrasında mutlaka bir cerrahi prosedür ile kombine edilmesi önerilmektedir (Melissas et al. Obes Surg 2006).

Süper morbid obez hastalarda cerrahi tedaviye hazırlamak için kullanılan bir diğer prosedür Tüp Mide (sleeve gastrektomi) dir. Bu prosedür ile mide balonu uygulaması karşılaştırıldığında 6 ve 12 aylık takiplerde her iki yöntem arasında kilo kaybettirme de bir fark tespit edilmemiştir. Mide Balonunun teknik olarak uygulamasının kolay olması, riskinin düşük olması önemli bir avantaj olarak görülmektedir (Genco et al. Surg. Endosc. 2009).

Süper morbid obez hastalarda cerrahi tedavi öncesi uygulanan Mide Balonu, özellikle karaciğer hacminde önemli derecede volü küçülmesine neden olarak, daha sonra uygulanacak ameliyatın laparoskopik olarak yapılmasını kolaylaştırmaktadır (Frutos et al. Obes Surg 2007). Yine bu hasta grubunda özellikle mevcut yandaş hastalıkların (diyabet, hipertansiyon, uyku apne vd) gerilemesine neden olarak cerrahi tedavinin daha rahat olmasını sağlamaktadır (Genco et al. Obes Surg 2005).

VKİ<35 style="font: normal normal normal 11px/normal Verdana, sans-serif; color: rgb(51, 51, 51); font-weight: normal; ">2 olan kişilerde mide balonu uygulaması sonrasında elde edilen fazla kilo kaybı yüzdesi daha fazla görülmekte ve kaybedilen kilo daha kalıcı olmakta ve daha fazla oranda kaybedilen kilolar korunmaktadır(Genco et al. Int J Obes 2006).

Adölesan (yaş<18)> (Sallet et al. Obes Surg 2004).

Mide balonu uygulaması sonrasında bazı kişilerde istenilen oranda kilo kaybedilmediği bildirilmektedir. Bunun en önemli nedeni bu uygulamayı bir cerrahi prosedür gibi düşünüp, balonun tek başına kilo kaybettirmesi beklenmektedir. Bu uygulamada yüksek kalorili diyet son derece zararlıdır, mutlaka kalori kısıtlayıcı bir diyet (1000-1200 Kcal/gün) ile kombine dilmeli, bununla birlikte beslenme alışkanlığının değiştirilmesi hedeflenmelidir(Mathus-Vligen et al. Gastrointest Endosc 2005).

Doç. Dr. Halil Coşkun


Pazar, Nisan 04, 2010

Mide Bandı Ameliyatlarından Sonra Band Dolumu Ne Zaman ve Nasıl Yapılır?


Mide bandı ameliyatından sonra en önemli konu bandın dolum yapılmasıdır. Bu süreç önemli bir uyum gerektirmektedir.
Ne Zaman?
Çok erken dönemde band dolumunun yapılması band ile ilgili bazı problemlerin (stoma darlığı, bandın kayması, yemek yemede uyumsuzluk) ortaya çıkmasına neden olabilir.
Çoğu obezite cerrahı ameliyattan hemen sonra band dolumu yapılmasını istemez. Başlangıçta bellirli bir sure (2-3 hafta) sıvı diyet, sonrasında püreli yumşak diyet (2-3 hafta) ile beslenilmesi ve devamında banda dolum yapılması uygun görülmektedir.
Banda nekadar dolum yapılacağı cerrahınız tarafından karar verilecektir. Ancak hiç bir zaman başlangıçta fazla dolum yapılmaması gerekmektedir. Aksi taktirde bandın sıktığı mide çapı çok fazla daralacağından, yemek yemede zorluk, uyumsuzluk ve aşırı bulantı ve kusmalar görülebilir.
Bugün için dünyada farklı firmalara ait mide bandları bulunmaktadır. Bu bandların tamamının işleyiş mekanizması aynı olmakla birlikte şişirilme kapasiteleri dizaynlarından dolayı farklılık göstermektedir. Dolayısıyla dolum yapılırken bu ayrıntı çok iyi bilinmelidir.
Genel kural olarak başlangıç dolumunda az bir miktar ile kişinin yemek yemesi kontrol edilir ve daha sonrasında bu miktar bellirli bir zaman dilimi içierisinde kontrol edilerek dolumda artış yapılır. Burada temel hedef kişinin ne istediği gibi yemek yemesinin sağlanması nede hiç birşey yiyip içemeyecek düzeyde kısıtlamaya gidilmesidir. Bu standart dolum ayarı herkeste farklılık gösterebilir, aynı bandı kullanan iki kişide dahi aynı dolum miktarlarıyla farklı kısıtlama değerleri elde edilebilir.
Nasıl Yapılır?
Band ayarı oldukça kolaydır, burada dikkat edilmesi gereken nokta rezervuar haznesinin nekadarlık bir derinlikte olduğunun bilinmesidir. Çoğu cerrah bu rezervuarı karnın sol üst bölgesinde derin yağlı plana koymaktadır. Bu şekilde yerleştirilmiş rezervuarlarda skopi cihazında görülerek enjeksiyon yapılmasına gerek yoktur, rahatlıkla iğne rezervuara yerleştirilerek dolum işlemi istenilen ölçüde tamamlanabilir. Ancak rezervuar daha derin bir noktaya (fasya üzerine) tespit edilmişse, ozaman skopi cihazında kontrol edilerek iğnenin yerleştirilmesi daha doğru bir yaklaşım olacaktır. Özellikle süper morbid obez hastalarda cil altı yağlı doku çok fazla olduğundan derin yerleşimli rezervuarlarda ayarlama yapmak zorluk gösterebilir. Bu ayarlama için herhangi bir genel veya lokal anesteziye gereksinim yoktur.
Nelere Dikkat Edilmeli?
Şu hiç bir zaman unutulmamalıdır ki; band yemek yemede mekanik bir kısıtlama sağlar, bandın yüksek değerlerde sıkılması banda ait komplikasyon riskini artırabilir. Amaç yüsek dolumlarda değil, düşük dolumlarda efektif kilo kaybı elde etmeye çalışmak olmalıdır. Bu durum sizin uyumunuzu ve yemek yeme alışkanlığınızı kendi iradenizide işin içine katarak değiştirdiğini gösterecektir. Doç. Dr. Halil Coşkun

Pazartesi, Temmuz 20, 2009

Gastric Bypass Ameliyatını Takiben Kilo Kaybının Mekanizması


Gastric Bypass (GB) ameliyatı sonrası mide hacmi küçüldüğü için hastaların daha çabuk doyup daha az yemek yediği bilinen bir gerçektir. GB’nin başarılı olmasının sebebi olarak en sık söz edilen iki mekanizma;

1. Malabsorpsiyon (gıda emiliminin azalması) 2. Dumping sendromu dur.

Klinik açıdan önem taşıyan ve dışkıdaki yağ miktarının artması ile karakterize olan Malabsorpsiyon, standart GB sonrası görülmemektedir. Dumping sendromu (bulantı, şişkinlik, kolik tarzı ağrı, ishal, baş dönmesi , terleme ve çarpıntı) tipik olarak yüksek karbohidratlı yemekler sonrası bazı hastalarda görülmektedir. Bu oluşan etkilerden dolayı bu sendrom hastalarda şeker gibi şişmanlatıcı yiyeceklere karşı negatif bir yaklaşım oluşturmaktadır.

GB sonrası gelişen Ghrelin sekresyonundaki bozulmanın iştahsızlık gelişiminde etkili olabileceği belirtilmektedir. Ghrelin enterik bir peptit olup bilinen ve dolaşıma katılan tek oreksijinen dir (iştah açıcı). Endojen seviyeleri yemek öncesi artıp, yemek sonrası azalmaktadır. Ghrelin genel olarak mideden ve az bir kısım da duodenumdan üretilir. Bu iki bölgede GB sonrası bypass edilir. Yenilen yemek Ghrelin salgılanmasındaki başlıca tetikleyici olduğu için ve bu yemeğin GB sonrası mide ve duodenuma temas edemiyor olması bu ameliyatın Ghrelin salgılanmasını bozduğu hipotezinin doğruluğunu kuvetlendirmektedir. 24 saatlik Ghrelin düzeylerinin araştırıldığı bir çalışmada; 1.5 sene önce GB yapılan hastaların değerlerinde, zayıf hastalara oranla %77 oranında azalma ve obez kontrol grubuna göre %72 oranında daha az salgılandığı görülmüştür.

Gastrik Bypass’ın Anti-Diyabetik Etkileri

GB tarafından en dramatik şekilde iyileşme gösteren obeziteye ilişkin yandaş hastalık Tip 2 Diabetes Mellitus’dur (DM). Diyabet hastalarının %82-98 oranında hastalıklarının tam olarak iyileşme gösterdiği belirtilmiştir. Yaklaşık 5.5 yıl süren, bozulmuş glukoz toleransı olan obez hastaların prospektif bir çalışmasında, obezite ameliyatlarının diyabetin ilerleme oranını 30 kattan fazla azaltığı gösterilmiştir. Böylece, GB geleneksel olarak progresif ve amansız bir hastalık olarak kabul edilen diyabeti tersine çevirmekte büyük ölçüde efektif olduğu görülmüştür.

GB ameliyatı sonrası önemli derecede kilo veren hastaların Adiponektin seviyelerinde ve kas insülin-reseptör konsantrasyonunda artış, buna ek olarak da lipidler ve yağlı acyl-Coenzim A moleküllerde azalma (insülin direncini neden olan moleküller) gösterilmiştir. GB indüklenmiş kilo kaybından sonra, minimal modellemeyle ölçülen insülin duyarlılığını yaklaşık 4-5 kata kadar artmıştır. Diyabetin azalması insülin duyarlılığında artış etkisi iyi bilinen kilo kaybına bağlanabilir, böylece glikoz toksisitesi ve lipotoksisitesi azaltılır ve hücre fonksiyonu iyileştirilir.

GB’nin insulin salgılanması etkisini düzeltmesinden sonra barsak hormonlarında olumlu değişiklikler oluşturur. Ghrelin ameliyat sonrası azalma ihtimali olan bir hormondur, Ghrelin’nin uyarılması insanlarda Ghreline bağlı indüklenmiş hiperglisemi yaratmasına rağmen, insülin seviyelerini bastırır. Glukagon Like Peptide-1 (GLP-1) hormonu ve Glukoz Bağımlı İnsülinotropik Peptide (GIP) enteral besinlere karşın insülin sekrasyonunu stimule eden klasik incretinlerdir. GB sonrası, mideye inen besinler, üstbarsağın bir bölümünü atlayarak son barsağa daha kolayca ulaşır. GB sonrası son barsaktan besinlerin daha büyük postprandiyal bolusu GLP-1 seviyelerini yükseltmektedir. Peptide YY (PYY) insanlarda yemek yemeyi ve vucut ağırlığını azaltığı gösterilmiştir. Bu da bir son barsak hormonu olduğu için, seviyeleri, GB den sonra, özellikle yemek yenildikten sonra artmaktadır ve buda kilo kaybına yardımcı olduğu düşünülmektedir.

Özetle; GB sonrası kilo kaybına ve iyileştirilmiş glukoz toleransını açıklayabilen mekanizmalar;

1. Erken doyma, küçük yemek porsiyonlarına ve negative şartlandırmaya sebep veren mide hacim küçülmesi 2. Tam olarak belirlenemeyen mekanizmalardan dolayı, Ghrelin sekresyonunun bozulması ve hafif malabsorsiyon yaratan üst barsağın bypassı 3. PYY ve GLP-1’nin salınımının artması ve besinlerin alt barsağa ulaşımının hızlandırılması 4. Konsantre karbohidratların alınmasından dolayı Dumping sendromunun oluşumu bazı insanlardaki kilo kaybına katkıda bulunur.

Doç. Dr. Halil Coşkun

Cumartesi, Temmuz 18, 2009

Obezite de Enerji Dengesi ve Tedavisi


Obezite günümüzde tüm dünyada global bir epidemi halini almıştır. Obez insanların bazen insan üstü gayretine rağmen hızla yayılmaya devam etmektedir. Bu kişilerin gayreti fizyolojik mekanizmalar tarafından engellenmektedir. Her kişiye ait genetik olarak tanımlanan ve yağ dokunun miktarını belirleyen yağ doku kontrol merkezi vardır. Bu merkez vucut yağ oranından azalma olduğunda devreye girip iştah ve enerji harcaması üzerinde değişiklikler yapar ve bu sonuçta kilo kaybını engeller. Bu merkezin insanların açlık dönemlerinde kişiyi açlığa karşı korumak için geliştiği düşünülmektedir.

Bu vucut ağırlığını düzenleme sistemi, enerji dengesi nedeniyle cerrahi olmayan yöntemlerle uzun dönem kilo kaybı sağlayabilmeksi neredeyse imkansızdır. Diyet, egzersiz ve obezite ilaçlarıyla en fazla vucut ağırlığının %5-10’u arasında kilo vermek mümkündür ve bu yaklaşım bırakıldığında tekrar geri kilo alınımı nerdeyse kuraldır. Ancak önemle belirtilmesi gereken bir konu, küçük miktarlarda kilo verilmesi dahi obeziteye ait yandaş hastalıkların düzelmesinde verilen kilonun orana bağlı olmaksızın yardımcı olmaktadır. Yinede daha fazla kilo verilmesi ve bunun uzun sürede geri alınmaması bu yandaş hastalıkların düzelmesinde daha çok yardımcı olmaktadır ve bu hastalarda uzun dönemde oluşan psikolojik baskının ortadan kalkmasını sağlamaktadır.

Günümüzde uzun süreli kilo kaybı oluşturmanın en etkili yöntemi cerrahi tedavilerdir. Bu uygulamalarla vucüt ağırlığı ortalama %35-45 arasında azaltılıp, en az 10-15 yıl böyle kalmasına neden olmaktadır. Cerrahi sonrası kilo kaybı, obeziteye ait bugüne kadar belirlenmiş tüm yandaş hastalıkların azalmasına neden olur. Bunlar içinde şeker hastalığı (Tip 2 diyabet), hipertansiyon, dislipidemiler, alkole bağımlı olmayan karaciğer yağlanması, uyku apnesi, kalp hastalıkları, reflü özofajit, artrit, infertilite (kısırlık), stres inkontinans ve bacaklarda venöz staza bağlı ülserlerdir.

Net sonuç; yaşam kalitesinde artma ve ölüm riskinde azalmadır. Bir gerçek var ki obezite cerrahi bir girişimdir ve beraberinde komplikasyonlar taşır, ancak bu riskler obezitenin risklerinin yanında oldukça düşük düzeydedir. Aynı zamanda son yıllarda obezite cerrahisinin çok daha güvenli bir şekilde yapıldığı bilinmektedir.

Doç. Dr. Halil Coşkun

Pazartesi, Haziran 23, 2008

OBEZİTE CERRAHİSİ TİP 2 DİYABETİ TEDAVİ EDEBİLİR

JAMA’DA YER ALAN LAGB (Laparoskopik Ayarlanabilir Gastric Bandlama) ÇALIŞMASI İLE İLGİLİ ASMBS (American Society for Metabolic & Bariatric Surgery) BİLDİRİSİ
23 Ocak 2008


Journal of the American Medical Association (JAMA)’da Laparoskopik Ayarlanabilir Gastrik Bandlamanın (Mide Kelepçesi) (LAGB) Tip 2 Diyabet üzerindeki etkilerini inceleyen ilk randomize kontrollü çalışmanın bugün yayınlanmasından sonra dünyada haber başlıkları ‘Obezite Cerrahisi Diyabeti Tedavi Edebilir’ olarak belirlendi.
Obezite ve Metabolizma cerrahları olarak bizler bunu yıllardır biliyorduk. Ancak bugünkü çalışma, Ağustos 2007’de The New England Journal of Medicine’da yayınlanan ve obezite cerrahi sonrası anlamlı sağkalım avantajı gösteren iki değerli çalışma ile birlikte, daha fazla göz ardı edilemeyecek yeni ve önemli kanıt oluşturmaktadır - obezite cerrahisi hayat kurtarmaktadır ve hastalığı yok edebilir ya da dramatik olarak iyileştirebilir!
Ne var ki bu kanıtlara rağmen, diğer klinik çalışmalar ve Center for Medicare & Medicaid Services (CMS)’in yaptırımları nedeniyle birçok özel sağlık sigorta şirketi obezite cerrahisine ulaşımı sınırlamaktadır. Obezite, Tip 2 diyabet ve başka hastalıklardan dolayı daha fazla yaşam kaybedilmeden bu durumun değişmesi zorunludur.

Aşağıda JAMA çalışmasının anahatları ve özeti verilmektedir:

Çalışmanın Önemi ve Etkisi

1) Bu çalışma erken dönem Tip 2 diyabet tedavisinde obezite cerrahisinin (Laparoskopik Ayarlanabilir Mide Kelepçesi) bilinen tıbbi tedaviye göre daha yüksek etkinlik sağladığını gösteren ilk randomize kontrollü çalışmadır. Cerrahi grubunda tam iyileşme oranının %73 olmasına karşı tıbbi yaklaşım grubunda %13 olması, literatürde Tip 2 diyabet tedavisinde kullanılan herhangi bir tedavi kombinasyonu ile ilgili randomize kontrollü çalışmalar arasında bildirilmiş en yüksek değerler arasındadır. Sonuçlar Tip 2 diyabetik ve hafif-orta obezitesi olan hastalar için obezite cerrahisinin bir tedavi seçeneği olarak değerlendirilmesi gerektiğini öne sürmektedir.

2) Bu çalışma Vücut Kitle İndeksi (VKİ) <35 kg/m2 olan diyabetik hastalarda bilinen tıbbi tedavi ile karşılaştırıldığında obezite cerrahisinin daha etkin olduğunu gösteren ilk randomize kontrollü çalışmadır. Diğer çalışmalarda belirtilen VKİ<35 olan seçilmiş hasta grubunda obezite cerrahisinin yararlı olabileceği yönündeki kanıtları desteklemektedir. Aynı zamanda 1991’de oluşturulan NIH kılavuzunda obezite cerrahisinin uygunluğu için VKİ değerinde 35’in mutlak alt sınır olarak kabul edilmiş olmasını sorgulatmaktadır.

3) Her ne kadar çalışma diyabetin tedavisinde tıbbi ve cerrahi tedavi arasındaki komplikasyon oranlarını karşılaştırmak açısından yeterli kuvvete sahip olmasa da, tıbbi ve cerrahi tedavi için komplikasyon oranları benzerdir. İki grupta da ciddi bir istenmeyen etki görülmemiştir. Diğer çalışmalar bu hasta grubunda obezite cerrahisi için göreceli olarak düşük komplikasyon oranları bildirmekte, bu toplulukta obezite cerrahisinin kabul edilebilir yarar/zarar oranı ile uygulanabileceğini düşündürmektedir.

4) Bu çalışmada elde edilen son derece olumlu sonuçlara ek olarak SOS ve Adams (NEJM, Ağustos 2007) tarafından bildirilen sağkalım avantajı, obezite ve diyabet tedavisinde cerrahinin yerinin değerlendirilmesi açısından yeni bir multidisipliner konsensus oluşturulması gerektiği görüşünü desteklemektedir.

5) Bu çalışma incelenmesi gereken başka alanlar olduğunu göstermektedir. Bunlar arasında remisyonun sürekliliği, cerrahinin daha ileri diyabet üzerine etkisi, diğer obezite cerrahisi işlemlerinin göreceli yarar/zarar oranları, cerrahinin körlük, böbrek yetersizliği ve kardiyovasküler olaylar gibi sekonder diyabet komplikasyonları üzerindeki etkisi gibi konular bulunmaktadır. Devlet tarafından desteklenen, spesifik olarak iyi planlanmış klinik çalışmalar arttırılmalı ve bu ve diğer çalışmaların ortaya koyduğu önemli sorular incelenmelidir. Amerika Birleşik Devletleri diyabet veya obezite için cerrahi tedavinin değerlendirilmesi amacıyla göreceli olarak az yatırım yapmıştır.

6) Bu çalışmada elde edilen son derece olumlu sonuçlarla birlikte SOS ve Adams (NEJM, Ağustos 2007) tarafından bildirilen sağkalım avantajı, Medicare, NIH ve diğer Amerikan hükümet birimleri tarafından bildirilmiş ve yaygın kabul gören kriterlere dayalı olarak obezite cerrahisi için kapsama sağlamayan üçüncül sağlık ödeyicilerine karşı etik ve hukuki bir iddia oluşturmaktadır.

7) Önleme: Her ne kadar bu çalışma Tip 2 diyabetin etkin tedavisinde obezite cerrahisinin yeri için kuvvetli kanıt sağlasa da, Amerikan hükümeti, sağlık birimleri, sivil liderler ve politika oluşturanlar, gelecek nesillerde artacak diyabet yükünü azaltmak amacıyla, diyabetin önlenmesi konusuna odaklanmalıdır.


ÖZET

Tip 2 Diyabet için Ayarlanabilir Gastrik Bandlama ve Konvansiyonel Tedavinin Özeti ve Önerdikleri. JAMA’da Yayınlanmış Bir Randomize Kontrollü Çalışma
23 Ocak 2008

Dixon JB, Obrien PE, Playfair J, Chapman L, Schachter LM, Skinner S, Proietto J, Bailey M, Anderson M. JAMA. 2008:299 (3): 316-323

Özet
İçerik:
Gözlemsel çalışmalar Tip 2 diyabette cerrahi olarak sağlanmış kilo kaybının etkin tedavi olabileceğini öne sürmektedir.
Amaç: Cerrahi olarak indüklenmiş kilo kaybının konvansiyonel kilo kaybı ve diyabet kontrolü yöntemleri ile karşılaştırıldığında daha iyi glisemik kontrol sağladığını ve daha az diyabet medikasyonu gerektirdiğini saptamak.
Yöntem: Ortam ve Katılımcılar: Avusturalya’da yerleşik tedavi programlarına kayıtlı genel toplumun başvurduğu Üniversite Obezite Araştırma Merkezi’nde Aralık 2002 ile Aralık 2006 tarihleri arasında yapılan körlenmemiş randomize kontrollü çalışma. Katılımcılar yeni tanı konulmuş (<2>30 ve <40) hastadan oluşmaktadır.
Girişimler: Hayat stilinin değiştirilmesi ile kilo kaybına odaklanan konvansiyonel diabet tedavisi ile laparoskopik ayarlanabilir gastrik bandlama ile birlikte uygulanan konvansiyonel diyabet bakımının karşılaştırılması.
Ana Sonuç Ölçütleri: Tip 2 diyabetin remisyonu (glisemik hiçbir tedavi almaksızın açlık kan şekeri <126 mg/dL [ 7.0 mmol/L] ve glikozile hemoglobin [HbA1c] değeri <%6.2). İkincil ölçütler kilo ve metabolik sendrom bileşenleri içermektedir. Analizler amaçlanan tedavi yöntemine göre (intention to treat) yapılmıştır.
Bulgular: Katılan 60 hastadan 55’i (%92) 2 yıllık takibi tamamladı. Tip 2 diyabet remisyonu cerrahi grupta 22 (%73), konvansiyonel tedavi grubunda 4 (%13) hastada sağlandı. Cerrahi grupta remisyon için göreceli risk 5.5 idi (%95 güvenilirlik aralığı, 2.2-14.0). İki yılda kilo kaybı cerrahi ve konvansiyonel tedavi grubunda sırasıyla, ortalama (SS) değer olarak, %20.7 (%8.6) ve %1.7 (%5.2) idi (P < .001). Tip 2 diyabetin remisyonu kilo kaybı (R2 = 0.46, P < .001) ve düşük bazal HbA1c (kombine R2 = 0.52, P < .001) düzeyi ile ilişkili idi. Her iki grupta da ciddi komplikasyon görülmedi.
Sonuçlar: Cerrahi grubuna randomize edilen katılımcıların daha fazla kilo kaybetmeleri nedeniyle Tip 2 diyabet remisyonu sağlanması olasılıkları daha yüksek idi. Bu sonuçların daha büyük, çeşitliliği daha fazla bir toplulukta doğrulanması ve uzun dönem etkinliğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu yazı Amerikan Bariatric ve Metabolizma Cerrahi Derneği’nin verileri ve değerlendirmesi göz önüne alınarak Dr. Halil Coşkun tarafından düzenlenmiştir.

Dr. Halil Coşkun
www.obezitecerrahisi.com
halilcoskun@hotmail.com


Cumartesi, Haziran 07, 2008

BioEnterics Intragastric Balloon (Mide Balonu): İlk 100 Vakanın Klinik Sonuçları - Türkiye Deneyimi


BioEnterics Intragastric Balloon: Clinical Outcomes of the First 100 Patients-A Turkish Experience
Coskun H, Bostanci O, Dilege E, Bozbora A.
Department of General Surgery, Istanbul, Turkey, halilcoskun@hotmail.com.

BACKGROUND: The BioEnterics Intragrastric Balloon (BIB(R)) together with restricted diet has been used for the treatment of obesity and morbid obesity.
METHODS: A prospective study was conducted on 100 patients who had undergone the BIB procedure between February 2005 and February 2007.
RESULTS: Mean age, mean weight, and mean BMI of the patients were 35.35 +/- 9.25 years, 113.23 +/- 24.76 kg (range 73-200 kg), and 39.28 +/- 6.98 kg/m(2) (range 30-69.2 kg/m(2)), respectively. Six months after the BIB procedure, mean weight and mean BMI were reduced to 100.46 +/- 26.05 kg (range 58-178 kg) and 34.70 +/- 11 kg/m(2) (range 21.83-61.59 kg/m(2)), respectively. There was a statistically significant reduction in weight and BMI at 6 months after the BIB procedure (p < p =" 0.035)," p =" 0.001).">
CONCLUSIONS: BIB application is a reasonable weight loss method with few complications.

BioEnterics Intragastric Balloon: Clinical Outcomes of the First 100 Patients-A Turkish Experience.
Obes Surg. 2008 Jun 3. [Epub ahead of print]
PMID: 18521700 [PubMed - as supplied by publisher]
*** Bu makale uluslararası bilimsel değeri oldukça yüksek bir dergi olan OBESITY SURGERY JOURNAL da yayınlanan ilk MİDE BALONU uygulamasıyla ilgili TÜRKİYE kaynaklı makaledir *** Makalenin fulltext hali ve türkçe abstractı yakında sisteme geçirilecektir.
Dr. Halil Coşkun